The End – અંત

પ્રેમી ની બંદુક નો નિશાનો શત્રુ પર, અડ્ધો મીટર દૂર ઉભા રહેલા શત્રુ નો નિશાનો તેના કબજે કરેલી પ્રેમીકા પર. પરિસ્થિતિ

એવી છે કે દુશ્મન નુ મૃત્યુ પ્રેમીકા ના મરણ નુ કારણ બની શકે છે. જ્યારે બીજી બાજુ, દુશ્મન નુ જીવન પ્રેમીકા ના પ્રાણ ને સુરક્ષિત પણ નહિ રાખે.”


“હવે જો એક ડગલું આગળ ભર્યું, તો હુ ગોળી મારી દઈશ.” ચેતાવણી સાંભળી ને પ્રેમી ત્યા જ ઉભો રહી જાય છે.


હવે શું થશે? આ વાર્તા નો  અંત કઈ રીતે લખવો?


વિચારો ની ક્રિયા ઉભી રહી જવાથી આદિત્ય તેની વાર્તા લખવાનું બંધ કરે છે. ચા બનાવી ને બારી આગળ ઉભો રહીને સવાર

પડવાની રાહ જોવા લાગે છે. પણ બહાર નુ આછું અંધારું તેને ગરમ ચા ભૂલાવી ને ભુતકાળ યાદ કરાવે છે. સાત અઠ્વાડિયા પહેલા જ્યારે સમાચાર મળ્યા કે પ્રિયા ને મગજ ની ગાંઠ છે, ત્યારે આભ તુટી પડ્યુ હતુ.

પ્રિયા અસ્પતાલ મા તેના જીવન માટે લડી રહી હતી. પણ આદિત્ય ને તેની રાતો ની મહેનત અને વાર્તા પર ખુબજ વિશ્વાસ હતો કે તે એવો અંત લખશે કે કોઈ પણ નિર્દેશક તેને મો માંગ્યા રૂપિયા આપશે.

ટેલિફોન ની ઘંટડી થી આદિત્યને ભાન થાય છે કે ચા ઠંડી થઈ ચુકી હતી.


અસ્પતાલ થી આવેલા ફોન મા આદિત્યએ પહેલી દસ સેકન્ડ મા કંઈક સાંભ્ળ્યુ અને ફોન હાથ માથી છટકી ને જમીન પર પડે છે.

તે ટેબલ તરફ જઈને લખવાની શરૂઆત કરે છે.


“પ્રેમી ના એક ડગલા થી દુશ્મન ની ગોળી પ્રેમીકા ની આરપાર થઈ જાય છે. હારેલો પ્રેમી ભાગતા શત્રુને કોઈ જ પ્રતિક્રિયા નથી

આપતો. પ્રેમીકા નું માથુ પોતાના ખોળામા મુકી ને તેની આંખ બંધ કરે છે. પ્રેમી ના

ડાબા હાથની પિસ્તોલ ધીમે ધીમે તેના મસ્તક તરફ આવે છે…”


જ્યારે આદિત્ય ના જમણા હાથની કલમ ધીમે ધીમે એક શબ્દ લખવા જઈ રહી છે.


“સમાપ્ત”


Advertisements
The End – અંત

5 thoughts on “The End – અંત

  1. આમ લખું તો?
    પ્રેમીની પિસ્તોલનો એક ધડાકો અને શત્રુ ખલાસ. બીજી ગોળી.. પ્રેમીના પોતાના મસ્તકની આરપાર. આખો યે પ્રશ્ન પૂર્ણ રીતે સમાપ્ત.

    1. જાની સર, આ અંત મા પ્રેમીકા જીવતી રહે છે. મારો લખવાનો પ્રયત્ન એવો છે આદિત્ય ના વાસ્ત્વિક જીવન મા જે થયુ, તેનુ તેની વાર્તા મા પ્રતિબિંબ દેખાય. જ્યારે પ્રિયા નથી રહિ, તો પ્રેમીકા પણ કેમ? This is how Aaditya thought.

      In Nutshell, Brain Tumor = The Enemy, Male = Aaditya & Female = Priya

      However, I’d appreciate your alternate ending. Thanks.

  2. બહુ જ સરસ રજૂઆત. ઘણા સમય પહેલા આ પ્રકારનાં લખાણો અમે લખેલાં. પણ સચવાયાં નથી. જો કે હવે જરૂર લખીશું. કારણ કે તમારાં લખાણો જોઈને મન થયું છે. આભાર.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s